Cały tydzień zbieram się do założenia tego bloga. Powinnam wam tu opisać siebie, co lubię, co robię i jaka to jestem wyjątkowa. Niestety tego nie zrobię, nie chcę żebyście mi zazdrościli XD
Naprawdę potrzebuję jakiegoś miejsca na moje myśli, a mój umysł nie jest tak pojemny. Jestem nastolatką, wciąż szukam siebie, to chyba normalne, tak? Czasami zapominam kim jestem, gubię się. Na przykład teraz - nie mam o tym pojęcia. Skąd mam to wiedzieć? Czy któregoś dnia dostanę SMS z treścią wyjaśniająca mi do czego zostałam stworzona? Bo to byłoby świetne! Niestety jak przypuszczam sama będę musiała do tego dojść.
Mam już dość popadania w skrajności, ale czy taka nie jest nasza natura? A może tylko moja. Tracę humor, tracę przyjaciół, tracę siebie? Kim właściwie jest to coś co siedzi w mojej głowie? Kim jestem JA? Zdecydowanie za często zadaję sobie to pytanie. Ale hej! - właśnie dlatego założyłam tego bloga. Może nikt go nie będzie czytał, a może kiedyś, za 60 lat jak już umrę sławna i bogata ktoś go odnajdzie i stanie się szalenie popularny?
Przekonamy się...
Wasza - kolejna taka blogerka :)
